Ive Hapers

QR-codes op school

Ive Hapers komt uit het Belgische Merksplas en geeft les aan 6- en 7-jarigen op de basisschool Qworzó in diezelfde plaats. Sinds hij in 2009 begon met het lesgeven met een digibord is zijn werkwijze veranderd. Hij verdiept zich sindsdien dagelijks in  de mogelijkheden van het digibord en probeert zijn leerlingen op allerlei manieren ict-vaardig te maken. Gaandeweg ontdekte hij de kracht van QR-codes in de les.

Hoe het begon

QR-codes, van die rare vierkante blokjes met stipjes. Ze werken als een streepjescode; door het blokje te scannen, krijg je toegang tot informatie. Dat kan van alles zijn: een tekst, een liedje, een website of een e-mailadres. Om de codes te scannen, heb je een smartphone of tablet nodig. Ive Hapers ontdekte dat deze codes heel goed in de les ingezet kunnen worden en ontwierp een project waarbij de leerlingen flitsfilmpjes kunnen bekijken via QR-codes. “Toen ik de werking van QR-codes in de klas verder ben gaan uitdiepen, ontstond het idee om de kinderen gerichter te laten oefenen met behulp van korte filmpjes. Deze filmpjes, die ik zelf heb gemaakt voor in eerste instantie lezen en rekenen, kunnen de leerlingen openen via het scannen van QR-codes.” QR-codes linken de digitale wereld aan de realistische wereld, en geven daardoor een extra dimensie aan de lesstof. Vooral door de opkomst van smartphones en tablets wordt de QR-code interessant. Leerlingen hoeven nu slechts de code te scannen met hun device, in plaats van ellenlange URL’s over te typen.

Welke stappen heb je genomen?

Om oefeningen in een QR-code te stoppen, moeten een aantal stappen ondernomen worden. Ive legt uit: “Ik heb eerst PowerPoints gemaakt van de oefeningen en de leerstof. Die heb ik vervolgens opgeslagen in videoformaat (.wmv) en geüpload naar een YouTube-kanaal.” Zo’n YouTube-kanaal kan je eenvoudig zelf aanmaken. De volgende stap is het maken van een QR-code van de URL (het webadres) van de YouTube-pagina. Hiervoor gebruik je een QR-generator; op het internet vind je er een hele hoop. Een eenvoudige QR-generator is volgens Ive Kaywa, een goede toepassing om mee te starten. Op zijn blog legt Ive uit: “Kaywa is erg rechttoe rechtaan. Je hebt er geen account voor nodig. Je kan bijvoorbeeld een URL, een korte tekst of een telefoonnummer in de QR-code opslaan. Het downloaden van de QR-code is als het opslaan van een afbeelding.” Voor het flitsfilmpjesproject in de les heeft Ive QR-kaartjes gemaakt: papieren kaartjes met de QR-code en het onderwerp dat achter de QR-code verborgen zit.

Wat vinden de leerlingen daarvan?

“De leerlingen zijn vooral enthousiast over het gebruik van tablets in de klas.”Dat enthousiasme is goed te gebruiken bij een project als dit; het maakt het oefenen van bepaalde opdrachten een stuk leuker. “Intussen zijn de flitsfilmpjes een deel geworden van het leren in de klas. Bovendien kunnen de leerlingen ook thuis ermee oefenen.”

Wat werkte goed, wat werkte minder goed?

Er is van alles mogelijk met de QR-codes en de flitsfilmpjes. Zo voegt Ive soms een wedstrijdelement toe, om de leerlingen te activeren. “Door de kinderen in twee- of drietallen aan een tablet te zetten, kunnen ze er een wedstrijdje van maken. Wie vindt als eerste de oplossing van een som of een taaloefening?” Een technisch detail: zorg ervoor dat de URL’s die je gebruikt voor de QR-code niet te lang zijn. “De eerste kaartjes die ik maakte, hadden een grote, zeer complexe QR-code, waardoor het scannen wat langer duurde. Door de URL’s te verkorten, wordt ook de QR-code vereenvoudigd en verloopt het scannen vlotter.”

Tips voor andere leraren

Het flitsfilmpjesproject met de QR-codes is een goed voorbeeld van hoe je met kleine stapjes digitaal leermateriaal in je les kan inbouwen. Dat is dan ook het advies van Ive: “Begin eenvoudig. Zowel voor de leraar als voor de leerlingen is dat de beste manier om het digitale leren te introduceren. Door steeds kleine stapjes voorwaarts te zetten, ondergaat zowel de leraar als de leerling een leerproces.”